Soundbites

Sinds een paar dagen draag ik een horloge dat gedurende 2 weken soundbites vastlegt van zijn omgevingsgeluiden – mijn omgeving dus. Door deze te vergelijken met de uitgezonden radio programma’s weet het onderzoeksbureau naar welke radiozenders ik geluisterd heb.

Vanmorgen had ik het ook om toen ik de kerkdienst van ‘mijn’ kerk in Zwolle bezocht. Een dienst waarin veel te registreren viel. Ps 118 – de laatste van de eerste reeks zgn. ‘Hallel’ psalmen* stond centraal. En breng die hemelse lofprijzing maar eens naar het hier en nu zo hield de dominee ons voor; allemaal ellende toch, hoe zo halleluja?

Met zichtbare moeite somde hij onze actuele pijnpunten op die verder gaan dan het me bijgebleven ritmische ‘regen en droogte’ uit onze catechismus: dood, onenigheid, ontslag, geldzorgen … In de herkenning voelde ik me breken toen ik dacht aan hen die me lief en dierbaar zijn en aan mijn eigen worstelingen van de afgelopen dagen om in control te blijven. Een collega vertelde ik vrijdag nog – ook wij zitten in een ontslagronde – dat ik desondanks altijd voel ‘dat het goed komt’. Wij – ik en mijn vrouw hebben voor hete(re) vuren gestaan en zijn blij met de Bron van dat vertrouwen en ons leven daaruit – al moet je af en toe een ander putje slaan. Zo mocht ik onverwachts iets doorgeven van het fonteinwater dat ik hervonden heb.

‘Hete vuren’; waar heb je het dan over als de dominee vertelt dat de joden in de vernietigingskampen met de gaskamer in het zicht ‘gewoon’ het Pesach feest vierden en daarbij deze psalm zongen omdat Gods goedertierenheid verder reikt dan wat ze zelf zagen. En wat denk je van Jezus die met een (olijf)berg van angst en Godverlatenheid in het vizier ook deze psalm zong samen met zijn volgelingen na afloop van het laatste avondmaal (Mattheüs 26:30).

‘Samen’, dat is wat me ontroerde deze dienst. Zou je stem niet af en toe stokken bij het ‘Hallel’ van deze psalm en zou het dan niet stil worden als je er alleen voor stond? Mooi wordt in de eerste 4 verzen van de psalm verwoord dat lofprijzen niet iets is voor einzelgangers en dat je zo elkaars haperingen mag opvangen en -vullen.

Haperingen, soundbites die toch een melodie vormen. Zou het onderzoeksbureau er de juiste Zender bij kunnen vinden?

*De psalmen 113-118 worden het (Egyptische) Hallel genoemd, dat bij de drie grote joodse feesten wordt gezongen.

27 april 2014