één zwaluw maakt de lente niet

terug ben ik van weggeweest
mijn vrienden zijn ook meegekomen
we brengen samen lentezon
anders was ik alleen geweest

terug ben ik van weggeweest
mijn vrouw is ook weer meegekomen
we brengen samen levenshoop
anders was ik voor niks geweest

heen ga ik dan van hiergeweest
met al mijn kind’ren hier geboren
en neem dan ook de zon weer mee
zoals het altijd is geweest …….

Een stapje verder

de wever pakt een nieuwe draad
en weeft; een nieuwe lijn ontstaat
als onderdeel van het geheel
precies op haar bestemde deel
vult zij ’t stramien
een beeld ontstaat; ik ga het zien

kijk ik naar achter zie ik lijnen
gebroken, helder als van glas
kijk ik naar voren zie ik schijnen
het beeld, volmaakter dan het was

ik loop op uitgezette lijnen verder in het landschap
verleden, heden, toekomst: oneindige verwantschap

ga maar

ik volg de lijnen in het landschap
vanaf mijn plaats
tot aan de horizon
hier zijn ze nog apart
ginds reeds een eenheid

jij gaat vooruit
de einder bindt ons
ook van achter
we zijn één

mijn standplaats is voorlopig hier
hier ben je veraf
ginds zijn we weer samen

ik kom je na
nog even wachten

ga maar