Castor en Pollux

Warm is het, te warm om te slapen. Half vier, ik ga er maar weer uit en staande voor het raam kijk ik naar de sterrenhemel die zich schijnbaar deze nacht wil laten ontdekken.

Naast een bijna verborgen maan een heldere ster die uitnodigend straalt en ik vraag ik me af wat zijn of haar naam is. Mijn fotovriend – natuurliefhebber en -fotograaf heeft me getipt over een mooie app die de sterrenhemel een naam geeft. De afgelopen nachten heb ik hem vaak gebruikt en ben verrast over zijn werking en de informatie die hij biedt; er gaat een wereld voor je open, een die groter is dan waar ik op sta. Venus is het, geen ster, maar een planeet. Ik heb het verschil gisteren nog aan mijn kleinzoon uitgelegd; je bent alleen zichtbaar in het licht van een ander. Maan en Venus, beiden planeten die het van een ander moeten hebben.

Als mijn ogen verder aan het duister gewend zijn zie ik links van de maan twee kleine lichtpuntjes, het blijken Castor en Pollux te zijn, de helderste sterren van het sterrenbeeld Tweelingen. Mijn associatief brein neemt me mee op reis langs oude herinneringen en zo reis ik een poosje door tijd en ruimte. Ik wordt er rustig van; te weten onderdeel te zijn van een groter geheel geeft de mens rust – niet langer alleen in een slapeloze nacht.

De afgelopen weken brachten juist een sfeer van eenzaamheid en onrust. Beperkte levensruimte en contactloos leven vormden de contouren van ons bestaan. We haalden onze rolstoeldochter naar huis om haar te beschermen tegen besmetting en zelf zochten we een vaste plek op naburige camping, uiteindelijk voor een heel seizoen. Heen en weer in tijd en ruimte …..

Op de app lijkt een satellietspoor de sterren en planeten in twee werelden te plaatsen; die van licht geven en die van licht ontvangen. Net zoals in de mythologie de Griekse tegenhangers van Castor en Pollux de ene dag als goden op de Olympus verbleven en de andere dag als sterfelijke zielen in Tartaros zo voelde ik me heen en weer geslingerd tussen die twee werelden ……..

Nadat ik de resterende informatie uit de app gelezen heb zoek in mijn eigen ‘Leda’ weer op in de hoop de slaap te kunnen hervatten. Verrassend hoe soms twee werelden versmelten tot één als tijd en ruimte wegvallen.

https://nl.wikipedia.org/wiki/Castor_en_Pollux