de sleutel

kasteel, mijn kasteel, zorgvuldig opgebouwd en ingericht
serre, uitkijktorens, een zolder met gesloten toegangsdeur
waarvan de sleutel een verdieping lager ligt te wachten
wachten om gevonden te worden door wie wil zoeken
en ik, kasteelheer de deur van mijn gedachten kan ontsluiten

vergeten sleutel, aan de ronde tafel van het samenzijn
door mijn geliefden in hun talige matrijzen gevormd en
aangereikt aan mij, maar in de lange strijd verloren ging
de deur van mijn gedachten werkloos bleef, totdat ik vond
en zichtbaar werd wat ik – gedachtenjutter –  had verzameld

nu hij geopend is zal ik mijn volle zolder binnentreden
wikken en wegen de veelheid aan gedachten en kiezen
verhalen en gedichten maken tot jonge frisse bloemen
ze planten in mijn kasteeltuin, in haar middenhart en
in de perken die ik aangelegd heb voor mijn geliefden

met de kinderen van mijn kinderen zal ik de torens beklimmen
hun laten zien dat mijn domein zich eindeloos uitstrekt
voorbij de horizon, een volle maan en verre sterrenhemel
daar in de oneindige ruimte, waar onze dromen groeien
spelen als kinderen, kinderen van de eeuwige jeugd

in mijn achtertuin, daar waar de zon niet schijnen kan
zal ik wat ik niet kan of wil gebruiken ophopen op kille grond
aan kleine beestjes overlaten totdat ze volverzadigd zijn
als dan de hoop zijn laatste damp heeft uitgeblazen, dan
zal de tuinman wat nog over is verstrooien in mijn bloementuin

2 juni 2022